Pazar, Mayıs 07, 2017 By: İkra Ela

YOL

İnsan yolcudur,halden hale döne döne gider.Yol da güzeldir,yolcu da...Yolcu biliyorsa Rabbini yol özlemdir...özlemek güzeldir,Rabbini bilince...



Bazen kendi ayakların ile gidersin üşüyen yüreklere...
Çiçeklenmiş ise ruhun,kokusundan üfle...ey çetin acılar çeken,bağrında ne tatlı umutlar gizli,sabret,gayret et,duada olsun ruhun...
On beş saat içinde bu hallerin içinden geçtik.İnsan ruhu birkaç dakika içinde de bu hallerden geçer.Bir ömürde de,bazen öyle umudu kesilir ki bir ömür ruhu kış olur.Bazen sadece bahar bayramdır yöresi her yer bahar bayram zanneder.Dağların ardını merak edenlere,dört mevsim akar...
Ey bizim Habir Rabbimiz Sen gönülümüze baki ışık ver.Ya Nur ya Hû...





Yüreğinin yazıldığı,İsminin ezan ile kulağına üflendiği toprağına misafir olursun...
Yürek senin yüreğin,sana emanet!Hiç yoktan var edildiğin yerde,ömrünün ikindi deminde,Cemâziyelâhir basamağında olduğun yerde yeni bir pencere açılır ufkuna...Sen sanki eski sen değilmiş gibidir.Sen eski sen değildirsin fakat yüreğin harabeye dönmüş evin içinde aynıdır.Büyük tevbe basamağında bir yürek,acziyetini iliklerine kadar hisseden bir yürek,mahcubiyet duvağını giyinmiş bir yürek yeniden başlamalar eşiğinde Rabbine yönelen yürek!Kuru dallar gibi Yusuf diye inleyen yürek! 
Ey bizim A'lâ Rabbimiz bize Yusuf'umuzu buldur!








ikra ela

0 yorum:

Yorum Gönder