Pazar, Mayıs 07, 2017 By: İkra Ela

Çanakale şehitlerimiz için



Bir varmış bir yokmuş
Birgün mesel birgün masal olmuş!
Dedemin babası için Sarıkamış şehitlerinden deniyor.Yetim dedem kışın her sabah caminin sobasını yakaramış.O bize biz yazdan kıştan bihaberken erkenden eleyip belediği o harika tahennebi üzümünden getirirdi.O sessizce yemeğini yerdi.Konuştuğunu da çok az duydum!
Nur içinde uyusun,yine sessiz tebessüm ediyor yüreğimde,hiç görmediğim gençliği ile rüyalarımda...
Yetim dedemin öksüz yavrusunun analı babalı kuzuları olduk.Kuzuluğumuz kalmadı ya!
Ah bir varmış bir yokmuş olmak!Çanakkale şahitlerinin şehitliklerinin anıldığı bugünlerde nedense bu meselim kalbime geldi!
Şehitlerimizi anmak onların şehadet ettiklerine sadık olmaktır.Onlar ki biz düşmanımızın elbisesi ile sarmaş dolaş olalım diye can vermediler!
Biz tuzaklara düştük,aziz şehadete sırtımızı döndük.
Bir varmış bir yokmuş olmadan evvel öyle bir destan yazalım ki meselimize gökler alkış tutsun.Bu öyle mesel olsun ki peygamberlerin izinden olsun.Nuru bulsun,alemlere nur olsun.Yeniden ölü ruhlar uyansın,bağlarımız bostan olsun.
Rabbimiz takva elbisemizi giyecek özümüze kavuştur bizi...ya Hadî ya Ğani Hû...

               ikra ela

0 yorum:

Yorum Gönder