Çarşamba, Mayıs 23, 2018 By: İkra Ela

Cemil esma-i Hüsnasını tefekkür


                        (İbrahim süresi 34)
Sen Cemîl olmasan güzele güzel denebilinir miydi?

Akıl da küserdi,kalp de,dil hiç açamazdı sözünü...

El aşk ile koşamazdı,ayak diretirdi gitmemek için, hüsran olurdu yer hüsran,sümbülüne kavuşamayan acı,zehir soğan gibi kalırdı.

Sen Cemîl olmasan hangi güzel güzelce toplanırdı.

Sen Cemil olmasan kalp ağlardı, Yusuf'u bilen kalp ağlardı, ağ düşerdi gözlerine, bir Yusuf libası açsa "Yusuf'un kokusunu duyuyorum."derdi.

Yusuf görmek için eşrefli sofralara konuk olanlar Yusuf'un cemalinden parmaklarını kestiler.Kan aktı yüreklerinden...

Sen Cemal'sın,Cemil'sin,öyle güzel ki güzeli yaratman bir rayihası tam ciğere işliyor.Özüm dedirtiyor. Ruhum dedirtiyor.Ah!

Subhan-ı A'lâ Cemil ey! Üflediğin ruhumuz ile duyur aşkın sevgini ey,Vedûd'um ey!

İkra Ela

#instagramyazılarım

#esmatefekkürlerim

@ikraela

Cumamız Rabbimizin Cemil ismi ile cem olsun.O Cemil olmasa biz nereden bulurduk güzel güzel toplanmayı.

0 yorum:

Yorum Gönder